Ölüm Bir Varmış Bir Yokmuş – Jose Saramago

Arka Kapak

Adı bilinmeyen bir ülkede, dünya kuruldu kurulalı görülmemiş bir olay gerçekleşir: Ölüm, o güne kadar yerine getirdiği görevinden vazgeçer ve hiç kimse ölmez. Bir anda ülkeye dalga dalga yayılan sevinç çok geçmeden yerini hayalkırıklığı ve kaosa bırakır.

 

İnsanların ölmemesi zamanın durduğu anlamına gelmemektedir, ezeli bir yaşlılıktır artık onları bekleyen. Hükümetten kiliseye, sağlık kurumlarından ailelere, şirketlerden mafyaya kadar herkes ölümün ortadan kalkmasının getirdiği sonuçlarla mücadele etmek zorundadır. Ancak ölüm, beklenmedik bir kimlikle ve umulmadık duygularla insanların arasına geri döner.

 

Ölüm ve ölümsüzlük karşısında insanın şaşkınlığını, çelişkili tepkilerini ve ahlaki çöküşünü, edebi, toplumsal ve felsefi anlamda derinlikli bir biçimde işleyen José Saramago, geçici olanla ebedi olanı birbirinden ayıran kısa mesafenin meseli sayılacak Ölüm Bir Varmış Bir Yokmuş’u, başladığı gibi bitiriyor: “Ertesi gün hiç kimse ölmedi.”

 

Yorumum

Jose Saramago’yu bir kere okuduysanız, mutlaka ikinci kitabını alıyorsunuz. İlk kitaptan sonra iki kitap daha sipariş vermiştim. Biri bu, diğeri ise körlük. Bu ilk okuduğum kitaba göre daha ilgi çekici ve merak uyandırıcıydı. Jose Saramago galiba diyaloglarda hep virgül kullanıyor gibi. Büyük küçük harfler nerelerde kullanılıyor, anlaşılacak gibi değil. Kendine özgü bir yazım stili var.

Yazarın kitaplarını okumadan önce özgeçmişini okumanızı tavsiye ederim.

Gelelim kitaba. Farklı bir konu. Sizi hayaller dünyasına götürüyor. Bir yılbaşı ölüm bir ülkeyi terkediyor ve kimse ölmüyor. Ölmesi gereken herkes yaşıyor. Hastanelerde yer kalmıyor. Kiliseler, din adamları işlerini yapamaz hale geliyor ve olaylar gelişiyor. Kesinlikle tavsiye ettiğim bir kitap.

Ölüm Bir Varmis Bir Yokmus Kitap Kapağı Ölüm Bir Varmis Bir Yokmus
Jose Saramago
1 July 2013
208

Adı bilinmeyen bir ülkede, dünya kuruldu kurulalı görülmemiş bir olay gerçekleşir: Ölüm, o güne kadar yerine getirdiği görevinden vazgeçer ve hiç kimse ölmez. Bir anda ülkeye dalga dalga yayılan sevinç çok geçmeden yerini hayalkırıklığı ve kaosa bırakır.

 

İnsanların ölmemesi zamanın durduğu anlamına gelmemektedir, ezeli bir yaşlılıktır artık onları bekleyen. Hükümetten kiliseye, sağlık kurumlarından ailelere, şirketlerden mafyaya kadar herkes ölümün ortadan kalkmasının getirdiği sonuçlarla mücadele etmek zorundadır. Ancak ölüm, beklenmedik bir kimlikle ve umulmadık duygularla insanların arasına geri döner.

 

Ölüm ve ölümsüzlük karşısında insanın şaşkınlığını, çelişkili tepkilerini ve ahlaki çöküşünü, edebi, toplumsal ve felsefi anlamda derinlikli bir biçimde işleyen José Saramago, geçici olanla ebedi olanı birbirinden ayıran kısa mesafenin meseli sayılacak Ölüm Bir Varmış Bir Yokmuş’u, başladığı gibi bitiriyor: “Ertesi gün hiç kimse ölmedi.”

mert

Genç yaşlarda bilgisayarla, teknolojiyle tanıştım. Sürekli kendime birşeyler katmak için çaba sarfettim. Teknoloji, kitap, dizi ve sinema delisi olarak bildiklerimi ve yorumlarımı sizlere aktarmaya devam ediyorum.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir