Velev ki Ciddiyim – Gülse Birsel

Gülse Birsel belki bu kitabı unutmuştur. 2009 yılında çıkmış bir kitap. Sahafta buldum ve ilgimi çekti. Okumak istedim. O kadar güzel diziler ve film(ler) üreten bir kişinin kitabı da güzel olur diye düşündüm. Yanılmamışım.

Arka Kapak

Yeryüzü belki geleceğe dair en umutsuz dönemini yaşıyor.
Bu ülkedeki, bu gezegendeki insanlar arıza vermeye başladı!
Birilerinin kurguladığı berbat bir senaryonun içinde saf saf oynayan aktörler olduğumuzu keşfediyoruz yavaş yavaş. Ve öfkeliyiz.
Keyifler kaçık, tepeler atık! Uçlarımız sivrildi, birbirimize batıyoruz. Hepimiz, ne demekse, “öteki tarafa”, gıcığız!
Ve en mülayim olanımız bile bizleri bu hale getirenleri bir eline geçirse, son yılların en popüler protesto gösterisindeki gibi, ayağından pabucunu çıkarıp kafalarına atıverecek! De, edebinden yapmıyor!
Hala inanıyorum ki son gülen ve de en gevrek gülen, bu silahsız, işinde gücünde, sakin, ahlaklı, kibar, sessiz çoğunluklar olacak.
Dolayısıyle bu kitabın kapağı aracılığıyla, kitabı alanlar adına, yani vekaleten, hali pür melalimize katkısı olan bütün kifayetsiz muhterislerin alnının ortasına, ayakkabımı “çtooong” diye fırlatıyorum!
Mizah en iyi silah, en iyi ilaç…
Son yılların popüler deyişiyle “Velev ki” ciddiyim, “Velev ki” ıskalamadım ve pabuç tam “yerine” ulaştı!
Heheheheheh! Siz var ya siz!
Düşüncesi bile içinizin yağlarını eritti değil mi?!
O zaman artık biraz gevşeyip gülebiliriz.
İyi okumalar!

Yorumum

Gülse Birsel’in kitaplarını daha önce okudum. Ama bunu atlamışım. Sahafta görünce hemen aldım ve okumaya başladım. Gerçekten gülerek, keyifli bir şekilde okuyacağınız bir kitap. Yaşamından kısa kısa hikayeler anlatıyor.

Eğlenmek, gülmek istiyorsanız bir bakın derim.

Velev ki ciddiyim! Kitap Kapağı Velev ki ciddiyim!
Gülse Birsel
Turkish wit and humor
2009
214

Yeryüzü belki geleceğe dair en umutsuz dönemini yaşıyor.
Bu ülkedeki, bu gezegendeki insanlar arıza vermeye başladı!
Birilerinin kurguladığı berbat bir senaryonun içinde saf saf oynayan aktörler olduğumuzu keşfediyoruz yavaş yavaş. Ve öfkeliyiz.
Keyifler kaçık, tepeler atık! Uçlarımız sivrildi, birbirimize batıyoruz. Hepimiz, ne demekse, “öteki tarafa”, gıcığız!
Ve en mülayim olanımız bile bizleri bu hale getirenleri bir eline geçirse, son yılların en popüler protesto gösterisindeki gibi, ayağından pabucunu çıkarıp kafalarına atıverecek! De, edebinden yapmıyor!
Hala inanıyorum ki son gülen ve de en gevrek gülen, bu silahsız, işinde gücünde, sakin, ahlaklı, kibar, sessiz çoğunluklar olacak.
Dolayısıyle bu kitabın kapağı aracılığıyla, kitabı alanlar adına, yani vekaleten, hali pür melalimize katkısı olan bütün kifayetsiz muhterislerin alnının ortasına, ayakkabımı “çtooong” diye fırlatıyorum!
Mizah en iyi silah, en iyi ilaç...
Son yılların popüler deyişiyle “Velev ki” ciddiyim, “Velev ki” ıskalamadım ve pabuç tam “yerine” ulaştı!
Heheheheheh! Siz var ya siz!
Düşüncesi bile içinizin yağlarını eritti değil mi?!
O zaman artık biraz gevşeyip gülebiliriz.
İyi okumalar!

mert

Genç yaşlarda bilgisayarla, teknolojiyle tanıştım. Sürekli kendime birşeyler katmak için çaba sarfettim. Teknoloji, kitap, dizi ve sinema delisi olarak bildiklerimi ve yorumlarımı sizlere aktarmaya devam ediyorum.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir